تو صیقل کنی خود مه ما تویی

تو درمان غم ها ز بیرون مجو

که پازهر و درمان غم ها تویی

اگر مه سیه شد همو صیقلست

وگر مه سیه شد برو تو ملرز

که مه را خطر نیست ترسا تویی

ز هر زحمت افزا فزایش مجو