ز هر زحمت افزا فزایش مجو

تو صیقل کنی خود مه ما تویی

وگر مه سیه شد برو تو ملرز

که مه را خطر نیست ترسا تویی

که هم روح و هم راحت افزا تویی

چو جمعی تو از جمع ها فارغی

که با جمع و بی جمع و تنها تویی