پرده غفلت ز نظر برکنی

پرده توی وز پس پرده توی

هر نفسی شکل دگر می کنی

پرده چنان زن که بهر زخمه

شب منم و خلوت و قندیل جان

خیره که تو آتشی یا روغنی

بی من و تو، هر دو توی، هر دو من