شب منم و خلوت و قندیل جان

هر نفسی شکل دگر می کنی

پرده چنان زن که بهر زخمه

پرده غفلت ز نظر برکنی

خیره که تو آتشی یا روغنی

بی من و تو، هر دو توی، هر دو من

جان منی، آن منی، یا منی