سخن گفتن هر کسی باد شد

چو هستم سزاوار یار توام

برین پهن میدان سوار توام

سپهبد ز گفتار او شاد شد

به جان و سر شاه کاووس گفت

که با من تو باشی هم آورد و جفت

هنر کن به پیش سواران پدید