به جان و سر شاه کاووس گفت

برین پهن میدان سوار توام

سپهبد ز گفتار او شاد شد

سخن گفتن هر کسی باد شد

که با من تو باشی هم آورد و جفت

هنر کن به پیش سواران پدید

بدان تا نگویند کاو بد گزید