مرا هو العین و بالعین تطری

قفلی دهدم حکم حق، و گاه کلیدی

لا ارفع عنه بصری طرفه عین

لا امنع عن رب ظریقی و تلیدی

روحی، و عمادی، و عتادی، و عتیدی

رو خویش درانداز چو گوی، ارچه زنندت

شه را تو به میدان نه که بازیچه عیدی؟!