ز تو مشغول می شود به سببها ضمیرها

حبث ما حل خاطری، انت قصدی و مطلبی

دل به اسباب این جهان به امید تو می رود

که تو اسباب را همه بید خود مسببی

خبرش نی ز قرب تو، که تو از قرب اقربی

املا لکاس صاحبی، من دنان ابن راهب

یا کریما مکرما تتجمل و تطرب