خبرش نی ز قرب تو، که تو از قرب اقربی

دل به اسباب این جهان به امید تو می رود

که تو اسباب را همه بید خود مسببی

ز تو مشغول می شود به سببها ضمیرها

املا لکاس صاحبی، من دنان ابن راهب

یا کریما مکرما تتجمل و تطرب

هله خامش مگو صلا، تو که داری بخور هلا