سواران عنانها کشیدند نرم

برین گردش و بخشش روزگار

چو میدان سرآید بتابید روی

بدیشان سپارید یک بار گوی

نکردند زان پس کسی اسپ گرم

یکی گوی ترکان بینداختند

به کردار آتش همی تاختند