یکی گوی ترکان بینداختند

بدیشان سپارید یک بار گوی

سواران عنانها کشیدند نرم

نکردند زان پس کسی اسپ گرم

به کردار آتش همی تاختند

سپهبد چو آواز ترکان شنود

بدانست کان پهلوانی چه بود