گه جام هش را می برد پرده حیا برمی درد

یا آب حیوانی مگر کز خلق پنهان می روی

ای قبله اندیشها شیر خدا در بیشها

ای رهنمای پیشها چون عقل در جان می روی

گه روح را گوید خرد: چون سوی هجران می روی

هجران چه هرجا که تو گردی برای جست وجو

چون ابر با چشمان تر با ماه تابان می روی