مصرع نخست · شماره 29بستیم در دوزخ یعنی طمع خوردنشاعرمولویاثردومقالبترجیعبنددر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.26می غرد و می خواند جان را بسوی دریا#27سرنامه تو ماها هفتاد و دو دفتر شد#28وان زهره حاسد را هفتاد و دو دف تر شد#29بستیم در دوزخ یعنی طمع خوردنانتخابشده30بگشای در جنت یعنی که دل روشن#31بس خدمت خیر کردی بس کاه و جوش بردی#32در خدمت عیسی هم باید مددی کردن#دربارهٔ این سطرسطر شماره 29 از «دوم» است.سطر پیشینوان زهره حاسد را هفتاد و دو دف تر شد→سطر بعدیبگشای در جنت یعنی که دل روشن←