از وش علیهم دان این شعشعه و این رش

در شش جهه عالم آن شیر کجا گنجد

آن پنجه شیرانه بیرون بود از هر شش

خورشید بسوزاند مه نیز کند خشکی

نوری که ذوق او جان مست ابد ماند

اندر نرسد وا خورشید تو در گردش

چون غرقم چون گویم اکنون صفت جیحون