ای گلستان خندان رو شکر ابر کن

کوری هر بخیل بداندیش ژاژخا

هر شه عمامه بخشد وین شاه عقل و سر

جانهاست بی شمار مر این شاه را عطا

ترجیع باز گوید باقیش، صبر کن

ای صد هزار رحمت نو ز آسمان داد

هر لحظه بی دریغ بران روی خوب باد