مرده حیات یابد و زنده شود قدید

از بند و دام غم که گرفتست راه خلق

هردم گشایشیست و گشاینده ناپدید

بگشای سینه را که صبایی همی رسد

باور نمی کنی بسوی باغ رو ببین

کان خاک جرعه ز شراب صبا چشید

گر زانکه بر دل تو جفا قفل کرده ست