گر زانکه بر دل تو جفا قفل کرده ست

مرده حیات یابد و زنده شود قدید

باور نمی کنی بسوی باغ رو ببین

کان خاک جرعه ز شراب صبا چشید

نک طبل می زنند که آمد ترا کلید

ور طعنه می زنند بر اومید عاشقان

دریا کجا شود به لب این سگان پلید