من خازن سلطانم، پر گوهرم و مرجان

می افتم و می خیزم چون یاسمن از مستی

می غلطم در میدان چون گوی از آن چوگان

سلطان سلاطینم، هم آنم و هم اینم

پهلوی شهنشاهم، هم بنده و هم شاهم

جبریل کجا گنجد آنجا که من و یزدان؟!

تو حلق همی دری از خوردن خون خلق