من صوفی دل صافم، نی صوفی پشمینه

ای آنکه چو زر گشتی از حسرت سیمین بر

زر عاشق رنگ من تو عاشق زرینه

در خانقه عالم، در مدرسه دنیا

خاموش شو و پس در، تو پرده اسراری

زیرا که سزد ما را جباری و ستاری