رسته ز اندیشه که دل می فشرد

می پرد از عشق به عرش مجید

تیغ و کفن می برد و می رود

روح سوی قیصر و قصرمشید

جسته ز هر خار که پا می خلید

چرخ ازو چرخ زد و گفت ماه

منک لنا کل غد الف عید