می پرد از عشق به عرش مجید

باز نیاید، بدود تا هدف

تیر چو از قوس مجاهد جهید

هدهد جان چون بجهد از قفس

تیغ و کفن می برد و می رود

روح سوی قیصر و قصرمشید

رسته ز اندیشه که دل می فشرد