هدهد جان چون بجهد از قفس

عقل ازین حیرت شد ناپدید

باز نیاید، بدود تا هدف

تیر چو از قوس مجاهد جهید

می پرد از عشق به عرش مجید

تیغ و کفن می برد و می رود

روح سوی قیصر و قصرمشید