تیر چو از قوس مجاهد جهید

عقل نیابند به دارو، دگر

عقل ازین حیرت شد ناپدید

باز نیاید، بدود تا هدف

هدهد جان چون بجهد از قفس

می پرد از عشق به عرش مجید

تیغ و کفن می برد و می رود