بهار عدل بازآمد، کزو انصاف بستاند

مده مر گوسفندان را گیاه و برگ پارینه

که باغ وبیشه می خندد، که برگ تازه افشاند

بیایید ای درختانی که دیتان حلها بستد

صلا زد هدهد و قمری که خندان شود دگر مگری

که بازآمد سلیمانی که موری را نرنجاند

صلا زد نادی دولت که عالم گشت چون جنت