گریبانش بود شمسی، و دامانش بود شامی

چو حله سبز پوشیدند عامه باغ، آمد گل

قبا را سرخ کرد از خون ز ننگ کسوه عامی

لباس لاله نادرتر، که اسود دارد و احمر

دهان بگشاد بلبل گفت به غنچه که: « ای دهان بسته »

بگفتش: «بستگی منگر، توبنگر باده آشامی »

جوابش گفت بلبل: « هی، اگر می خواره پس می