سرافیلست جان تو، کز آوازش شوی زنده

چنان مستور را هرگز نیابد کس به مستوری

چو جان با تست، نعمتها ز گردون بر زمین روید

وگر باشی تو بر گردون چو جانت نیست در گوری

تهی کن نای قالب را که اسرافیل را صوری

هزاران دشمن و ره زن، برای آن پدید آمد

که تا چون جان بری زیشان بدانی کز کی منصوری