هزاران دشمن و ره زن، برای آن پدید آمد

وگر باشی تو بر گردون چو جانت نیست در گوری

سرافیلست جان تو، کز آوازش شوی زنده

تهی کن نای قالب را که اسرافیل را صوری

که تا چون جان بری زیشان بدانی کز کی منصوری

نظرها را نمی یابی، و ناظر را نمی بینی

چه محرومی ازین هردو، چو تو محبوس منظوری