رهست از عقرب اعشی، بسوی عقرب گردون

هزاران جان انسانی برویید از گل تیره

بدین خورشید هر سایه، که اهل اقتدا آمد

چو سایه پست گشت از غم، برای فوت تکبیره

ولی مکه کسی بیند، که نبود بسته خیره

امیر حاج عشق آمد، رسول کعبه دولت

رهاند مر ترا در ره، ز هر شریر و شریره