مجو لفظ درست از ما، دل اشکسته جو اینجا

کزان خرمان شدم پر دل ندارم عشق انجیره

جهان پیر برنا شد، ز عشق این جوانبختان

زهی چرخ و زمین خوش، که آن پیرست و این تیره

چو هر لفظش ادیب آمد، ادیبی تا شود طیره

بگو ترجیع هفتم را که تا کامل شود گفته

فلک هفت و زمین هفتست و اعضا هفت چون هفته