بالاتر ازین چرخ کهن عالم لطفیست

تا جمع به خود باشد هستی محمد

بام فلک از استن و دیوار چو تنهاست

هر بام درافتاده و آن بام مشبد

کارواح در آ، ناحیه مانند، مجدد

عریان شده بر لب این جوی، پی غسل

نی جوی نماید به نظر صرح ممرد