مصرع نخست · شماره 37آواز ده اندر عدم ای نای و نظر کنشاعرمولویاثردوازدهمقالبترجیعبنددر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.34چون ریگ شود کوه، ز آسیب تجلا#35نی پرده لب بود که گر لب بگشاید#36نی چرخ فلک ماند و نی زیر ونه بالا#37آواز ده اندر عدم ای نای و نظر کنانتخابشده38صد لیلی و مجنون و دو صد وامق و عذرا#39بگشاید هر ذره دهان گوید: « شاباش »#40وندر دل هر ذره حقیر آید صحرا#دربارهٔ این سطرسطر شماره 37 از «دوازدهم» است.سطر پیشیننی چرخ فلک ماند و نی زیر ونه بالا→سطر بعدیصد لیلی و مجنون و دو صد وامق و عذرا←