بگشاید هر ذره دهان گوید: « شاباش »

نی چرخ فلک ماند و نی زیر ونه بالا

آواز ده اندر عدم ای نای و نظر کن

صد لیلی و مجنون و دو صد وامق و عذرا

وندر دل هر ذره حقیر آید صحرا

زود از حبش تن بسوی روم جنان رو

تا برکشدت قیصر، بر قصر معلا