خندان شده اشکوفه و گل جامه دریده

« برگم شده مگری که مرا هست عوضها »

آن مطرب خوش نغمه شیرین دهن آمد

جانها همه مستند که آن، جان به من آمد

کز سوی عدم سنبله و یاسمن آمد

جانهای گلستان بدم دی بپریدند

هنگام بهاران شد، و هر جان به تن آمد