در عید بهار، ابر برافشاند گلابی

آن هجر چو چاهست و صبوری رسن آمد

چون صبر گزید آیس، آمد فرجش زود

چون خلق حسن کرد، نگار حسن آمد

وان رعد بران اوج هوا، طبل زن آمد

یک باغ پر از شاهد، نی ترک و نه رومی

کندر حجب غیب، هزاران ختن آمد