ترجیع کن، بگو، هله بگریز زین چهار

بیرون ز چار طبع بود طبع عاشقی

از چار و پنج و هفت، دو صد ساله برترند

چون طبع پنجمین بکشد روح را مهار

رو سوی آسمان حقایق بدان رهی

کان سوی راه رو نه پیاده ست نه سوار

بر گرد گرد عشق، خود او را کجاست گرد؟