نی خوف و نی رجا و نی هجران و نی وصال

در وقت وعده چون گل و وقت وفا چو خار

قومی اگر ز سعد و ز نحسش گذشته اند

همچون ستاره مجو، به خورشید حسن یار

نی غصه نی سرور، نی پنهان نه آشکار

ترجیع ثالثم چو مثلث طرب فزاست

گر سر گران شوی ز مثلث، بشو، سزاست