نی آن عقیق کو بر تحقیق کهرباست

از جام آفتاب حقایق بهر زمان

خارا عقیق و لعل شد، و خاک بانواست

آن لعل نی که از رخ خود بی خبر بود

آن لعل کو چو بعل حریفست و با نشاط

وین شاه با عروس نه جفتست و نه جداست

بنده خداست خاص ولیکن چو بنده مرد