آن لعل کو چو بعل حریفست و با نشاط

خارا عقیق و لعل شد، و خاک بانواست

آن لعل نی که از رخ خود بی خبر بود

نی آن عقیق کو بر تحقیق کهرباست

وین شاه با عروس نه جفتست و نه جداست

بنده خداست خاص ولیکن چو بنده مرد

لا گشت بنده و سپس لا همه خداست