آن هست بوی برد، که او نیست شد تمام

لا گشت بنده و سپس لا همه خداست

بس جهد کرد عقل کزین نفی بو برد

بویی نبرد عقل همه جهد او هباست

آن را بقا رسید که کلی او فناست

در حسن کبریا چو فنا گشت از وجود

موجود مطلق آمد و بی کبر و بی ریاست