در حسن کبریا چو فنا گشت از وجود

بویی نبرد عقل همه جهد او هباست

آن هست بوی برد، که او نیست شد تمام

آن را بقا رسید که کلی او فناست

موجود مطلق آمد و بی کبر و بی ریاست

وصف بشر نماند چو وصف خدا رسید

کان آفتاب نیر و این شعله سهاست