وصف بشر نماند چو وصف خدا رسید

آن را بقا رسید که کلی او فناست

در حسن کبریا چو فنا گشت از وجود

موجود مطلق آمد و بی کبر و بی ریاست

کان آفتاب نیر و این شعله سهاست

آیینه جمال الهیست روح او

در بزم عشق جسمش جام جهان نماست