گشت جهان گلستان، خار ندارد گزند

طلعتت ای آفتاب، تیغ طرب برکشید

گردن تلخی بزد، بیخ غم و غصه کند

دور قمر درگذشت، زهرء زهرا رسید

بزم ابد می نهد، شه جهت عاشقان

نعل زرین می زند، بهر سم هر سمند

این همه بگذشت نیز، پیشتر آ ای عزیز