در شهر می روی، که مبینید مر مرا

این خود نشانه ایست، نهان کی شود شراب؟

پیدا شود نشانش بر روی و در قفا

بر اشتری نشینی و سر را فرو کشی

تو آنچنانک دانی و آن اشتر تو مست

عف عف همی کند که ببینید هر دو را

بازار را بهل سوی گلزار ران شتر