عف عف همی کند که ببینید هر دو را

بر اشتری نشینی و سر را فرو کشی

در شهر می روی، که مبینید مر مرا

تو آنچنانک دانی و آن اشتر تو مست

بازار را بهل سوی گلزار ران شتر

کانجاست جای مستان، هم جنس و هم سرا

ای صد هزار رحمت نوبر جمال تو