که جان را می کند فارغ ز هر ماضی و مستقبل

بیار آن می که ما را تو بدان بفریفتی ز اول

بپوشد از نقش رویم، به شادی حله اطلس

بجوشد مهر در جانم مثال شیر در مرجل

روان کن کشتی جان را، دران دریای پر گوهر