خدا سازید خلقی را و هرکس را یکی پیشه

چو ابن الوقتی ای صوفی میاور یاد پار ای دل

چو موسیقار می خواهی برون آ از زمین چون نی

وگر دیدار می خواهی مخور شب کوکنار ای دل

هزار استاد می بینم، نه چون تو پیشه کار ای دل

بگویم شرح استایی اگر ترجیع فرمایی

برون جه زین عمارتها که آهویی و صحرایی