عاقبت محمود باشد داد تو

خواهشان چون نای گیر و می نواز

خواهشان بی قدر کن چون سنگ و خاک

خواه چون گوهر بدهشان امتیاز

ای تو محمود و همه جانها ایاز

در غلامی تو جان آزاد شد

وز ادبهای تو عقل استاد شد