گفت کلیم: « زاب من غم نخورم که من درم»

عصمت ماش بد به کف غالب بود لاجرم

چند هزار همچو او بنده خاص پاک خو

هردم می رسیدشان بار و خفیر از درم »

گفت: « خلیل ز آتشش غم نخورم که من زرم »

گفت: « مسیح مرده را زنده کنم به نام او

اکمه را بصر دهم، جانب طب به ننگرم »