عقل ز خط من بود گشته ادیب انجمن

گفت: که « لاابالیی، خیره کشی، شهنشهی

بی پر و بال فضل من، بر نپرد ز تن دلی

بی رسن عنایتم، برنشود کس از چهی

عشق ز جام من بود عشرتیی مرفهی

بی رخ خوب فرخم، قامت هرکی گشت خم

گر به بهشت خوش شود، باشد گول و ابلهی