گفت: که « لاابالیی، خیره کشی، شهنشهی

از سر روزنم سحر گفت به قنجره مهی

هی تو بگو که کیستی؟ آنک ندادیش رهی

من تلف وصال تو،لیک تو کیستی؟ بگو

بی پر و بال فضل من، بر نپرد ز تن دلی

بی رسن عنایتم، برنشود کس از چهی

عقل ز خط من بود گشته ادیب انجمن